خودتنظیمی به توانایی فرد برای کنترل و مدیریت احساسات، رفتارها و افکار خود اشاره دارد. این مفهوم در علوم تجربی و روانشناسی بسیار مهم است، زیرا به ما کمک میکند تا در مواجهه با چالشها و موقعیتهای مختلف، واکنشهای مناسبتری نشان دهیم.
در فرآیند خودتنظیمی، افراد میتوانند اهداف خود را مشخص کنند، برنامهریزی کنند و بعد از آن با استفاده از مهارتهایی مانند مدیریت زمان، حل مسئله و کنترل هیجانها، به سمت دستیابی به آن اهداف حرکت کنند. برای مثال، یک دانشآموز زمانی که برای امتحان آماده میشود، میتواند با برنامهریزی دقیق، زمان خود را به بهترین نحو مدیریت کند، استراحتهای مناسب داشته باشد و بر روی یادگیری تمرکز کند.
این مهارت به ما این امکان را میدهد که هم در درس خواندن و هم در زندگی روزمره به بهبود عملکرد خود ادامه دهیم. به بیان دیگر، خودتنظیمی به ما کمک میکند تا با انرژی و تمرکز بیشتری به اهداف خود برسیم.
