فعل غیر اسنادی، فعلی است که به توضیح یا توصیف حالتی نمی‌پردازد و معمولاً عمل یا حالتی را نشان می‌دهد که در زمان مشخصی اتفاق می‌افتد. به عبارتی دیگر، این نوع فعل‌ها بر عمل یا کار خاصی تأکید دارند و معمولاً با فعلانند که در جملات به عنوان فعل اصلی به کار می‌روند.
برای مثال، فعلی مانند "دویدن"، "خواندن" یا "نوشتن" فعل‌های غیر اسنادی هستند؛ زیرا این افعال به عمل خاصی اشاره می‌کنند.
بنابراین، اگر بخواهید یک مثال بزنید می‌توانید بگویید: "علی می‌دود." در این جمله، فعل "می‌دود" غیر اسنادی است و عمل دویدن علی را نشان می‌دهد.
به طور خلاصه، فعل غیر اسنادی به فعلی اطلاق می‌شود که عمل خاصی را به تصویر می‌کشد و حالت آن را توصیف نمی‌کند.
