روشنگری در قرن هفدهم و هجدهم رویکرد «عقلگرایی» داشت. این جنبش فکری که به طور عمده در اروپا شکل گرفت، تأکید زیادی بر قدرت عقل انسانی و استفاده از منطق و علم برای فهمیدن دنیای پیرامون داشت. اندیشمندان روشنگری، به نقد سنتها و اعتقادات قدیمی پرداخته و تأکید کردند که انسان میتواند با استفاده از عقل و دانش، به حقیقت دست یابد و مشکلات جامعه را حل کند.
روشنگری، در واقع زمینهساز تحولاتی در حوزههای مختلف از جمله علوم، فلسفه، سیاست و حقوق شد و ایدههای جدیدی را در مورد آزادی فردی، حقوق بشر و حکومتهای مشروع ارائه داد. به همین دلیل، این دوره را میتوان به عنوان دورانی مهم در تاریخ بشر و شکلگیری مباحث اجتماعی و سیاسی مدرن تلقی کرد.
