بفرماا♥️♥️
موضوع..کتاب، پنجره‌ای به جهان
آیا تا به حال فکر کرده‌ایم چرا انسان می‌خواند و می‌نویسد؟ اگر کتاب نبود، چگونه اندیشه‌های گذشتگان را می‌شناختیم؟ کتاب فقط کاغذ و جوهر نیست؛ پنجره‌ای است که ما را به جهان‌های نادیده می‌برد. جامی می‌گوید:
انیس کنج تنهایی کتاب است / فروغ صبح دانایی کتاب است
کتاب یار بی‌ادعایی است که در تنهایی همراه ماست و بی‌منت پاسخ می‌دهد. حافظ نیز می‌گوید:
جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم / تا حریفان دغا را به جهان کم بینم
کسی که کتاب می‌خواند، تنها به تجربه‌های خود بسنده نمی‌کند؛ تجربه‌های دیگران را نیز به زندگی خود می‌افزاید. کتاب واژگان و قدرت بیان ما را تقویت می‌کند و در دنیای پرهیاهوی امروز، پناهگاهی آرام و سازنده است.
پس کتاب‌خوانی را به عادتی روزانه تبدیل کنیم. اگر کتاب را دوست بگیریم، پنجره‌های تازه‌ای به روی ما گشوده می‌شود و جهان را زیباتر و عمیق‌تر می‌بینیم. مگر نه اینکه پرسیدن و گشتن، آغاز همین دیدن است؟
