نقشهای دستوری این واژهها/گروهها:
1. **«دلانگیز»** در «شکوفایی گسترده تو دلانگیز است»
**مسند** است.
چون بعد از نهاد آمده و با فعل ربطی **«است»** همراه شده.
2. **«صاف»** در «آسمانی که پس از بارش صاف و روشن میشود»
**مسند** است.
چون ویژگیِ «آسمان» را با فعل ربطی **«میشود»** بیان میکند.
3. **«شور و شوق»** در «من به تو شور و شوق خواهم آموخت»
**مفعول** است.
چون چیزی است که آموخته میشود.
4. **«تلاوت قرآن»** در «این تلاوت قرآن نیست»
**مسند** است.
چون بعد از «این» و پیش از فعل ربطی **«نیست»** آمده و درباره نهاد خبر میدهد.
## نتیجه
گزینه متفاوت از نظر نقش دستوری: **شماره ۳**
چون در ۱ و ۲ و ۴، واژه مشخصشده **مسند** است؛ اما در ۳، **مفعول** است.
اگر بخواهی، میتوانم کل جملهها را هم **نهاد، مسند، مفعول، متمم و فعل**شان را یکییکی کامل مشخص کنم