در سکوت شب‌های بی‌انتها، قلبم چون خرده‌شیشه‌ای زیر پای تنهایی له می‌شود. هر نفس، زخمی عمیق‌تر می‌زند و خاطرات، چون سایه‌های سیاه، روحم را می‌بلعند. دیگر نوری نیست، فقط خلأ ابدی غم که مرا به قعر فراموشی می‌کشاند—جایی که حتی مرگ هم رحم نمی‌کند.

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم

درس 12 فارسی نهم