قالب شعری مناظره را توضیح دهید؟؟

برخی از شاعران، شعر خود را به صورت گفت­ و گوی میان دو فرد یا دو چیز غیر از انسان بیان کرده­ اند که این گونه بیان مطلب را «آرایه مناظره » گویند. در میان معاصران ما، پروین اعتصامی بیش از هر شاعری، برای بیان مسائل اجتماعی، در اشعار خود از فن مناظره استفاده کرده است. در ادب فارسی، مناظره بر مبنای «سؤال و جواب» است و این هر دو خاص شعر فارسی است و پیش از اسلام نیز در سابقه داشته‌ است و در آثاری همچون منظومهٔ «درخت آسوریک» دیده می‌ شود که میان بز و نخل و به زبان پارتی یا پهلوی اشکانی سروده شده، ولی اکنون به خط پهلوی در دست است. در واقع سوال و جواب و مناظره را نباید از انواع آرایه­ های ادبی شمرد، بلکه یکی از روش­ ها یا فنون بیان مطلب است که اگر شاعر در بیان مطلب، مهارت و پختگی داشته باشد، اثربخشی خاصی به شعر می­ دهد. مناظره گاهی به صورت نثر بیان می شود. مناظرات در مقامات حمیدی و همچنین جدال سعدی با مدعی، در کتاب گلستان سعدی، نمونه های مناظره منثور است. مثال: گفت: مستی، زان سبب افتان خیزان می‌روی گفت: جرمِ راه رفتن نیست، ره هموار نیست گفت: می‌باید تورا تا خانۀ قاضی برم گفت: رو صبح آی، قاضی نیمه شب بیدار نیست گفت: نزدیک است والی را سرای، آنجا شویم گفت: والی از کجا در خانۀ خمار نیست؟ گفت: تا داروغه را گوییم، در مسحد بخواب گفت: مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست گفت: دیناری بده پنهان و خود را وارهان گفت: کارِ شرع کار درهم و دینار نیست

مناظره یعنی گفت و گو بین دو نفر مثل کتاب های پروین اعتصامی