سلام بچه ها میشه لطفا یکیتون دقیق عملکرد تارهای آویزی و جسم مژگانی رو توی تطابق توضیح بدین کتاب از تارهای آویزی چیزی نگفته... و اینکه درسته بگیم عدسی بزرگ و کوچیک میشه؟

قسمت‌های مختلف کره چشم انسان: ۱. زجاجیه ۲. حاشیه دندانه‌دار ۳. ماهیچهٔ مژگانی ۴.تارهای آویزی(واژه مصوب فرهنگستان) ۵. مجرای اشلک ۶. مردمک ۷. اتاق جلویی ۸. قرنیه ۹. عنبیه ۱۰. عدسی بیرونی۱۱. عدسی درونی ۱۲. زوائد مژگانی ۱۳. ملتحمه ۱۴. ماهیچه مایل زیرین ۱۵. ماهیچه راست زیرین ۱۶. ماهیچه راست میانی ۱۷. شبکیه ۱۸. صفحه بینایی ۱۹. سخت‌شامه ۲۰. سرخرگ مرکزی شبکیه ۲۱. سیاهرگ مرکزی شبکیه ۲۲. عصب بینایی ۲۳. سیاهرگ حلقوی ۲۴. غلاف پیازی ۲۵. لکه زرد ۲۶. گودی مرکزی ۲۷. صلبیه ۲۸. مشیمیه ۲۹. ماهیچه راست بالایی ۳۰. شبکیه

تطابق و جسم مژگانی و تار های آویزی:) وقتی داریم یه جسمی رو میبینم چه نزدیک و چه دور هر هر دو صورت، اول نور یا همون پرتو های نور روی شبکیه متمرکز میشن! حالا اگه بخوایم یه جسم نزدیک رو ببینم همونطور که گفتن ¹.اول نور روی شبکیه متمرکز میشه ².بعد ماهیچه های مژگانی منقبض میشن ³.جسم مژگانی جمع میشه ⁴.تار های آویزی شل میشن ⁵.عدسی کروی و ضخیم تر میشه:) اگه هم بخوایم جسم دور رو ببینیم ¹.نور روی شبکیه متمرکز میشه ².ماهیچه مژگانی تو حالت استراحت میره ³.جسم مژگانی باز میشه ⁴.تار های آویزی کشیده میشه ⁵.ضخامت عدسی کم میشه:) اینکه بگیم بزرگ و کوچیک خب نمیدونم اینکه بگیم درسته یا نه ولی چه فرقی داره بگو وقتی داریم جسم نزدیک رو میبینم عدسی ضخیم تره وقتیم جسم دور میبینیم ضخامتش کمِ البته تقریبا معنی بزرگ و کوچیکی هم میده ولی خوب برای اطمینان از اینکه درست میگیم این ضخامت و اینا رو بگیم بهتره:)

ببین قشنگ نگاه کن عدسی به وسیله تارهای آویزی به جسم مژگانی متصل هستش. وقتی ما میخوایم یه جسم نزدیک رو ببینیم ماهیچه های جسم مژگانی منقبض میشن. خب وقتی یه چیزی منقبض بشه، قاعدتا یکن جمع میشه دیگه درسته؟ خب پس جسم مزگانی وقتی منقبض بشه یکم جمع میشه و تارهای آویزی شل میشن. فرض کن یه نخ بین دوتا انگشتت وصله. وقتی انگشتات رو نزدیک هم بکنی نخ شل میشه. تار آویزی هم مثل اینه. وقتی شل بشه باعث کاهش طول عدسی میشه. اما وقتی میخوایم جسم دور نگاه کنیم، ماهیچه جسم مژگانی میره تو استراحت و تارهای آویزی کشیده میشن. پس در نتیجه طول عدسی بیشتر میشه. امیدوارم متوجه شده باشی. معرکه یادت نره.

سلام ۱ببین اگه به جسم نزدیک نگا کنیم ماهیچه های جسم مژگانی منقبض میشن و تارهای آویزی شل میشن و عدسی گشاد میشه ولی وقتی جسم دورو نگا میکنیم ماهیچه مژگانی شل ولی تارهای آویزی کشیده و همچنین عدسی هم کشیده میشه ۲کاملا درسته عدسی بزرگ و کوچیک میشه

جسم مژگانی به طور مستقیم به عدسی متصل نیست و به طور غیر مستقیم توسط تار های آویزی با عدسی ارتباط پیدا میکنه این ماهیچه ها جسم مژگانی با انقباض و استراحت خود قطر عدسی رو تغییر میدن وقتی به جشم نزدیک نگاه می‌کنیم ماهیچه ها مژگانی منقبض شده و تار های آویزی شل میشن و این باعث قطور تر شدن عدسی میشه ولی وقتی به جسم دور نگاه می‌کنیم این ماهیچه های مژگانی استراحت میکنن و تار های آویزی کشیده میشن و باعث باریک شدن عدسی میشه (دیدی میگن اگه زیاد درس میخونی یا با گوشی و لبتاب خیلی کار میکنی هر چند دقیقه ای یکبار به نقطه ای دور نگاه کن تا چشمت خسته نشه ؟؟ خب این به همین علته که ماهیچه های مژگانی وقتی به دور نگا میکنی استراحت میکنن )