لطفاً سریعتر پاسخ دهید

1. سوال اول درباره معنی واژه‌ها است: - برای "ماوا" و "حلاوت" معنی صحیح به این ترتیب است: گزینه 4 "پناهگاه و شیرینی". 2. سوال دوم درباره معنی و مفهوم عبارات است: - الف) "شهر حقه، پست است شیر هوا / فعل من بربین من باشد گوا" یعنی: شهر همیشه اهل حیله و نیرنگ است، ببیند که من چه می‌کنم و این گواه کار من است. - ب) "حیف است طایری چون تو در خاکدان غم / زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت." یعنی: افسوس که پرنده‌ای مثل تو در این دنیای اندوه‌زا زندگی می‌کند. می‌فرستم تو را به جایی پر از وفا. - ج) "از تلف کردن وقت جز حسرت و ندامت ثمری نخواهیم برد." یعنی: از تلف کردن وقت، جز حسرت و پشیمانی چیزی نصیب ما نمی‌شود. - د) "کیست این صورتکر ماه که به تطهیر غیر / این همه صورت برد بر صفحه هستی به کار؟" یعنی: چه کسی مانند این شخص است که تنها با ظاهر خود این همه کارهای بزرگ و موثر انجام می‌دهد؟ مفهوم‌ها بر اساس سوالات ادبی و معنایی فارسی هشتم توضیح داده شده‌اند.

۱) معنی واژه‌ها وحدت = اتحاد → (الف) تبار = ریشه و اصل و نسب → (ب) حلاوت = شیرینی → (ج) مأوا = پناهگاه و محل سکونت → (د) پس ترتیب درست: گزینه ۲ : ب ، ج ، الف ، د ۲) معنی بیت‌ها و عبارت‌ها الف) شیر حقم، نیستم شیر هوا / فعل من بر دین من باشد گوا من یاور حق و حقیقت هستم، نه پیرو هوس‌های نفسانی؛ کردار و رفتارم گواه ایمان و عقیده من است. ب) حیف است طایری چون تو در خاکدان غم / زین جا به آشیان وفا می‌فرستمت شایسته نیست انسان ارزشمندی مانند تو در غم و ناراحتی بماند؛ تو را به سوی جایگاه محبت، آرامش و وفاداری راهنمایی می‌کنم. ج) از تلف کردن وقت جز حسرت و ندامت ثمری نخواهیم برد. اگر وقت خود را هدر بدهیم، نتیجه‌ای جز پشیمانی و افسوس نخواهیم داشت. د) کیست آن صورتگر ماهر که به تقلید غیر / این همه صورت برد بر صفحه هستی به کار؟ آن آفریننده و نقاش توانایی که این همه موجودات گوناگون را در جهان آفریده است، خداوند است و کار او تقلید از کسی نیست.