قبل از انقلاب، امور نظامی ایران تحت نفوذ آمریکا بود و نیروهای داخلی اجازه تولید و استفاده مستقل از تجهیزات پیشرفته را نداشتند. پس از انقلاب، به‌ویژه در دوران دفاع مقدس و با وجود تحریم‌ها، صنایع دفاعی کشور پیشرفت کرد و با تلاش متخصصان داخلی و مهندسی معکوس، ساخت سلاح‌ها و موشک‌های بومی آغاز شد. در نتیجه، ایران به توان بازدارندگی موشکی دست یافت و وابستگی خود را به کشورهای خارجی کاهش داد.
