انسان به عنوان یکی از موجودات، مشمول این امر است و خداوند از طریق هدایت عامه‌اش، او را به کمال نهایی‌اش (سعادت) رهبری می‌کند.
اگر ابزاری که برای هدایت انسان در وجود او قرار داده شده - که عمده آن عقل است - برای تحقق این امر کافی باشد، نیازی به هدایت بیرونی (ارسال رسل) نیست، و فیاضیت خدا در خصوص او با همان اسباب محقق می‌شود، و الا ارسال پیامبران امری ضروری خواهد بود. اما عقل برای هدایت انسان کافی نیست و - ما اکنون نمی‌خواهیم وارد این بحث شویم. فقط همین‌قدر می‌گوئیم که اگر نبوتی در عالم بوده است، از جمله ارکان آن، همین ناتوانی عقل آدمی، در رهبری او به سوی سعادت بوده است
