اره؛
چون متوجه شدم که باید این مسیر رو طی میکردم و چیزهایی که یادگرفتم رو یاد میگرفتم، باید این تجربه ها رو کسب میکردم که این من، من بشم
جوری که از کتابِ کتابخانهی نیمهشب هم برداشت کردم این بود که ما باید این مسیری که داریم طی میکنیم و بخشی که طی کردیم رو، طی میکردیم. و اگه برگردیم عقب و یه سری تصمیماتی که از نظر ما بهترشو میتونستیم بگیریم، رو میگرفتیم، حتما همچنان وجود نقصی رو در زندگیمون احساس میکردیم
البته که کنارش از خیلی از علایقم گذشتم بخاطر اولویت بندی و اصلی و فرعی بودنشون
پ.ن:
و همچنین نه؛
میتونستم هنرم رو ادامه بدم حداقل اون سختی هاشو داره ولی این همه بیماری استرس و اضطراب به همراه نمیاره:/