آب مدینه با مزاج مهاجران سازگار نبود و با توجه به این که آب چاه رومه، به ویژه در غیر فصل‌های بارندگی، از منابع تامین آب مدنیان به شمار می‌آمد، صاحب چاه آب را به بهای گزافی به آنان می‌فروخت. پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) به وی پیشنهاد کرد که در مقابل چشمه‌ای در بهشت آن را واگذار کند. ولی او با اشاره به عیال‌وار بودن، از پذیرش آن امتناع کرد. عثمان بن عفان، با شنیدن تمایل پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) برای خرید چاه توسط مسلمانان،[۱۴][۱۵] چاه را خریداری، و آب آن را وقف کرد.[۱۶][۱۷] برخی خرید چاه را در دو مرحله دانسته‌اند که در مرحله اول، چاه یک روز در اختیار صاحب قبلی و روز دیگر مورد استفاده مسلمانان بوده است.[۱۸]
منابع رقم‌های مختلفی، همچون ۲۰ تا ۳۵ هزار درهم و در نقلی دیگر۴۰۰ دینار را به عنوان مبلغ پرداختی عثمان، برای خرید چاه، بیان کرده‌اند.[۱۹][۲۰][۲۱] عثمان در محاصره مخالفان به سال ۳۵ق. خرید و وقف چاه رومه را از کارهای برجسته خویش عنوان کرد.[۲۲][۲۳][۲۴][۲۵] در دوره عثمان، این چاه، به نام چاه عثمان شهرت یافت.[۲۶][۲۷] روایت‌های متعددی درباره فضیلت چاه رومه و رابطه آن با عثمان، در منابع، وجود دارد[۲۸][۲۹][۳۰]؛ مانند نسبت حفر چاه به عثمان و بهشتی بودن حفر کننده آن با وعده پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، یا بهترین وقف خواندن آن از جانب ایشان[۳۱] و نیز دعای آن حضرت مبنی بر وجوب بهشت بر عثمان به جهت این وقف.[۳۲] ابن‌شبه (م،۲۶۲ق.) خبری نقل کرده که بر اساس آن ماجرای خرید چاه رومه در دوره حکومت عثمان روی داده، و هزینه آن از بیت المال پرداخت شده است.[۳۳]
تاج یادت نره
