### ۱. فعل ماضی (فعل گذشته)
در عربی، فعل ماضی بر اساس «فاعل» تغییر میکند. به این تغییر، «صرف کردن» میگوییم. پایه اصلی فعل ماضی در عربی برای سومشخص مفرد مذکر (او - هو)، **«فَعَلَ»** (به معنی انجام داد) است.
برای ساخت بقیه صیغهها، کافی است به آخر «فعل» نشانهای اضافه کنیم:
| ضمیر | صیغه | مثال (فعل: کَتَبَ = نوشت) | معنی |
| :--- | :--- | :--- | :--- |
| **هو** (او) | مفرد مذکر غائب | **کَتَبَ** | او نوشت |
| **هي** (او) | مفرد مؤنث غائب | **کَتَبَتْ** | او (مؤنث) نوشت |
| **هُم** (آنها) | جمع مذکر غائب | **کَتَبُوا** | آنها نوشتند |
| **أنتَ** (تو) | مفرد مذکر مخاطب | **کَتَبْتَ** | تو نوشتی |
| **أنتِ** (تو) | مفرد مؤنث مخاطب | **کَتَبْتِ** | تو (مؤنث) نوشتی |
| **أنا** (من) | متکلم وحده | **کَتَبْتُ** | من نوشتم |
| **نحنُ** (ما) | متکلم معالغیر | **کَتَبْنَا** | ما نوشتیم |
---
### ۲. ضمایر در زبان عربی
ضمایر در عربی به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
#### الف) ضمایر منفصل (جدا)
اینها به تنهایی میآیند و معمولاً نقش «فاعل» یا «مبتدا» را دارند.
* **مثال:**
* **أنا** طالِبٌ. (من دانشآموز هستم.)
* **نحنُ** ذَهَبْنا. (ما رفتیم.)
* **هو** ذَهَبَ. (او رفت.)
#### ب) ضمایر متصل (چسبیده)
این ضمایر به آخر کلمات میچسبند و به سه شکل کاربرد دارند:
**۱. ضمایر فاعلی (چسبیده به فعل):**
همانطور که در جدول فعل دیدید، اینها نشاندهنده فاعل هستند.
* مثال: **کَتَبْتُ** (تُ = من).
**۲. ضمایر مفعولی (چسبیده به فعل):**
اگر ضمیر به آخر فعل بچسبد، نقش مفعول (کسی که کار روی او انجام شده) را دارد.
* **کَتَبَ + هُ = کَتَبَهُ** (آن را نوشت).
* **نَصَرَ + نی = نَصَرَنی** (مرا یاری کرد).
**۳. ضمایر ملکی (چسبیده به اسم):**
اگر ضمیر به آخر یک اسم بچسبد، نشاندهنده مالکیت است.
* **کِتابُ + ی = کِتابی** (کتابِ من).
* **کِتابُ + هُ = کِتابُهُ** (کتابِ او).
* **کِتابُ + نا = کِتابُنا** (کتابِ ما).
### خلاصه و نکته طلایی برای یادگیری:
* **فعل ماضی** همیشه نشانههایش به **آخر** فعل میچسبد (مثلاً **تُ** در کتبتُ).
* **ضمایر متصل** مثل کدهای کوچک هستند:
* **ی** = من
* **کَ** = تو (مذکر)
* **هُ** = او (مذکر)
