اگه کسی شعر گردانیه صفحه ی ۵۱ رو نوشته بفرسته لطفاً

سلام بفرمایید میدانی دیدن دوستی که از نظرها پنهان است بعد از مدتها چقدر آدم را سر ذوق و اشتیاق می آورد؟ مثل این است که یک تکه ابر در بیابان بی آب و علفی بر سر تشنه ای درمانده باران ببارد. چیزهایی ارزشمندی در زندگی هر کس به فراخور حال او وجود دارد. مثل سلامتی برای بیمار یا غذا برای گرسنه یا پیدا کردن آب برای کسی که تک و تنها در بیابان گیر افتاده. سلامتی و غذا و آب ارزش بسیاری برای آنانی که گفتیم پیدا میکند. اینجاست که دیدار دوستی که از نظر ما پنهان شده هم مثل سلامتی و غذا و آب ارزش دو چندان و بلکه صد چندانی دارد.