مصدر و بن مضارع از مباحث مهم دستور زبان فارسی هستند که در درک و ساخت جملات به ما کمک میکنند.
### 1. تعریف مصدر:
مصدر، واژهای است که به عمل یا حالتی اشاره دارد و معمولاً بدون زمان و شخص است. به عبارتی، مصدر به ما میگوید که چه عملی انجام میشود، ولی مشخص نمیکند که توسط چه کسی انجام میگیرد یا در چه زمانی. مثالهایی از مصدر شامل "نوشتن"، "خواندن"، "دویدن" و ... هستند.
### 2. روش ساخت مصدر:
معمولاً مصدرها از بن فعل ساخته میشوند. برای ساخت مصدر، به شکل زیر عمل میکنیم:
- در بیشتر افعال، کافیست که به بن فعل پسوند «-ن» اضافه کنیم.
- مثال:
- از "نوشت" مصدر "نوشتن" ساخته میشود.
- از "خواند" مصدر "خواندن" ساخته میشود.
### 3. تعریف بن مضارع:
بن مضارع شکل فعلی است که برای بیان عملهایی که در زمان حال یا آینده انجام میشوند، به کار میرود. در زبان فارسی، بن مضارع از دو قسمت تشکیل شده است:
1. ریشه فعل
2. پسوند «-م»، «-ی»، «-د»، «-یم»، «-ید»، «-ند» (بر اساس شخص و تعداد).
### 4. روش ساخت بن مضارع:
برای ساخت بن مضارع، غالباً به ریشه فعل پسوندهای مخصوصی اضافه میشود. به طور کلی برای هر کدام از اشخاص، پسوند مخصوصی داریم:
- من: می + ریشه + م (مینویسم)
- تو: می + ریشه + ی (مینویسی)
- او: می + ریشه + د (مینویسد)
- ما: می + ریشه + یم (مینویسیم)
- شما: می + ریشه + ید (مینویسید)
- آنها: می + ریشه + ند (مینویسند)
**مثال:**
- فعل "نوشتن":
- ریشه: نوشت
- مصدر: نوشتن
- بن مضارع: مینویسم، مینویسی، مینویسد، ...
### جمعبندی:
- **مصدر** به عملی اشاره دارد که بدون زمان و شخص بیان میشود.
- **بن مضارع** شکل فعلی است که نشاندهنده عمل در زمان حال یا آینده است و به ساختار خاصی وابسته است.
امیدوارم این توضیحات برای شما مفید بوده باشد! اگر سوال دیگری دارید، خوشحال میشوم کمک کنم.