« بعد جسمانی » مانند سایر اجسام و مواد، دائم در حال تغییر و دگرگونی است و سرانجام فرسوده و متلاشی می شود. « بعد غیر جسمانی» انسان، تجزیه و تحلیل نمی پذیرد، متلاشی نمی شود و بعد از مرگ بدن باقی می ماند و آگاهی وحیات خود را از دست نمی دهد.
بعد جسمانی ما مدام در حال تجزیه و تحلیل شدنه و فرسوده متلاشی میشود اما بعد روحانی ما تجزیه و تحلیل نمیشه و فرسوده و متلاشی نمیشود و حتی بعد از مرگ حتی حیات خود را از دست نمیده
