تشبیه اضافی نوعی از تشبیه است که در آن صفتی به یک نام اضافه میشود تا آن نام را توصیف کند. در این نوع تشبیه، معمولاً از "به" برای ارتباط بین دو جزء تشبیه استفاده میشود و به نوعی صفت و موصوف را به هم مرتبط میکند.
برای ساختن جملهای اسنادی با استفاده از تشبیه اضافی "حریر باور"، میتوانیم به شکل زیر پیش برویم:
**جمله: "این پارچه، حریر باوری است."**
در این جمله، "حریر" به عنوان صفت و "باور" به عنوان موصوف در نظر گرفته شده است و ما از "است" به عنوان فعل اسنادی استفاده کردهایم. این جمله به خوبی حس نرمی و لطافت حریر را به خواننده منتقل میکند و در عین حال نسبت به ویژگیهای دیگر آن هم اشعار دارد.
