در مورد مصرع دوم یک نکته وجود داره
فرومانده از کنه ماهیتش
دو جور میشه برداشت کرد
1. فرومانده رو صفت مفعولی در نظر بگیریم که در این حالت فعل اسنادی «است» حذف شده
برای درک بهترش کافیه به جای فرومانده، عاجز بذاریم:
جهان از درک کنه ماهیتش عاجز است (هستند)
که در این صورت فرومانده مسند است و به نظرم این تعبیر بهتریه نسبت به تعبیر دوم که:
2. «فرومانده» رو فعل ماضی نقلی در نظر بگیریم که در این صورت شناسۀ فعل (است / اند) حذف شده است.
جهان از درک کنه ماهیتش فروماندهاند.
توی هر دو مورد کنه ماهیتش گروه اسمی متمم میشه، تفاوت دو ترکیب در فعل و مسند است