جهان خلاصه شد در یک سؤالِ بیجواب
و عقل، خسته نشست از حسابِ بیحساب
زمان به عقب نرفت، ما عقب افتادیم
سقوط کردیم، نه از راه… از انتخاب
حقیقت از نفس افتاد زیر بارِ یقین
دروغ زندهتر از هر کتابِ پرخطاب
خدا سکوت نکرد، ما نشنیدیم صدا
گناه داشت گوشِ ما، نه آسمانِ نقاب
به جای راه، به دیوار تکیه کرد بشر
و اسمِ ترس گذاشتند رویِ احتیاطِ خراب
اگر نفهمیدی این شعر چیست، نترس
سختیِ شعر، آینهست… نه اشتباهِ خطاب
بفرمایییید💖