مدرسه ما، فقط جایی برای درس خواندن و بازی کردن نیست؛ بلکه جایی است که داستان‌های بزرگ و قهرمانانه در آن نوشته شده است. در میان دیوارهای مدرسه میناب، نام و یاد قهرمانانی می‌درخشد که خودشان هم مثل ما دانش‌آموز بودند، اما برای حفظ آرامش و امنیت کشورمان، جان خود را فدا کردند.
این دانش‌آموزان عزیز که امروز به «شهید» معروف هستند، زمانی مثل ما با کیف‌هایشان به مدرسه می‌آمدند و با شوق به دنبال یادگیری بودند. آن‌ها هم دوست داشتند بزرگ شوند، بازی کنند و در آینده به جامعه خدمت کنند؛ اما وقتی صدای فراخوان وطن بلند شد، نترسیدند و با عشق به سمت میدان‌های جنگ رفتند تا ما امروز بتوانیم در آرامش و امنیت به مدرسه بیاییم.
وقتی در حیاط مدرسه قدم می‌زنیم یا در کلاس درس می‌نشینیم، یاد آن دانش‌آموزان قهرمان می‌افتیم. آن‌ها با رفتن خود، بذر امید و آزادی را در دل ما کاشتند. ما دانش‌آموزان مدرسه میناب، قول می‌دهیم که با درس خواندن و تلاش زیاد، قدر این آرامشی را که آن‌ها برایمان به ارمغان آوردند، بدانیم.
خداوند رحمت کند آن قهرمانان جوان را که راه آزادی را با خون پاک خود روشن کردند. بفرما معرکه بده
