برای تشکیل پیوند یونی، یک عنصر فلزی که تمایل به از دست دادن الکترون دارد، با یک عنصر نافلزی که تمایل به دریافت الکترون دارد، ترکیب می‌شود. با توجه به تصاویر الکترونی، عنصر B دارای ۷ الکترون در لایه خارجی خود است و تمایل دارد تا با گرفتن یک الکترون، لایه آخر خود را کامل کند. بنابراین، عنصر B که نافلز است، با عنصری پیوند یونی تشکیل می‌دهد که بتواند یک الکترون به او بدهد. عنصر E دارای ۱ الکترون در لایه خارجی خود است که تمایل دارد آن را از دست بدهد تا به آرایش پایدارتری برسد. بنابراین، عنصر B با عنصر E پیوند یونی تشکیل می‌دهد.

با عنصر D عنصر B فلز است ۲ الکترون لایه آخر خود را از دست می‌دهد و عنصر D که در لایه آخر خود یک الکترون دارد و نافلز است آن الکترون‌ها را می گیرد البته تعداد اتم های D باید ۲ باشد که هر کدام یکی از الکترون‌های B را بگیرد و فرمول آن بصورت BD2 خواهد بود عنصر B می‌تواند منیزیم باشد و عنصر D می‌تواند فلوئور باشد MgF2