در هر پیوند اشتراکی که دو نوکلوتید را به هم متصل میکند، اتصال بین دو نوکلوتید به دو پیوند شیمیایی نیاز دارد: پیوند قند-فسفات و پیوند قند-فسفات نوکلوتید دوم.
بیایید این موضوع را با جزئیات بررسی کنیم:
1. **ساختار نوکلوتید**: نوکلوتیدها واحدهای پایه دیانای و آرانای هستند. هر نوکلوتید از سه بخش اصلی تشکیل شده است: یک قند (ریبوز در آرانای و دئوکسیریبوز در دیانای)، یک گروه فسفات و یک باز از یک نوع خاص (آدنین، تیامین، سیتوزین یا گوانین در دیانای و آدنین، یوراسیل، سیتوزین یا گوانین در آرانای).
2. **پیوند قند-فسفات**: هنگامی که دو نوکلوتید به هم متصل میشوند، قند نوکلوتید اول با گروه فسفات نوکلوتید دوم از طریق پیوند قند-فسفات (موسوم به پیوند فسفودیاستری) به هم وصل میشود.
3. **پیوند دوم**: اما علاوه بر این، نوکلوتید اول همچنین دارای یک گروه فسفات است که میتواند با قند نوکلوتید دوم پیوند برقرار کند. به این ترتیب، برای اتصال این دو نوکلوتید، از دو پیوند قند-فسفات استفاده میشود: یکی برای اتصال قند نوکلوتید اول به فسفات نوکلوتید دوم و دیگری برای اتصال قند نوکلوتید دوم به فسفات نوکلوتید اول.
به طور خلاصه، وجود دو پیوند قند و فسفات در هر پیوند اشتراکی به دلیل اتصال دو نوکلوتید مجاور است و این پیوندها موجب تشکیل زنجیرهای پیوسته از نوکلوتیدها در دیانای یا آرانای میشوند.