اسم های خاص که قابلیت انطباق به بیشتر از یه چیز یا یه نفرو ندارن و مواردی که با اسم اشاره این و آن خطاب میشن جزئین
از طرفی هرچیزی که ازش زیاده کلیه یا هرچیزی که الآن یدونه س ولی میتونه بیشتر بشه کلیه.
این خلاصه ای از چیزیه که تاحالا متوجه شدم اما بنظرم حتما درسنامه شو بخون با مثال مگاه کنی بهتر متوجه میشی
خب ببین کلی و جزئی هر کدومش یه مفهومه.اگه مفهوم تو بیش از یک مصداق داشته باشه مثل خدا کلی هستش چون تو ادیان مختلف مثل دین بودایی خدایان متعددی وجود داره ولی اگه بگیم الله جزیی هستش چون یه مصداق داره و یک الله وجود داره.اشاره این و آن اگه به اسم به کار برده بشه جزیی هستش مثل آن کتاب یا این کتاب که فقط یه مصداقه.مالکیت هم نشانه جزئی بودنه.مثل کتاب علی یا خواهر مریم و...معرکه
جزئی:مفهومی که نمی توان برای آن مصداق های متعدد فرض کرد یعنی قابلیت داشتن مصداق متعدد ندارد
کلی: مفهومی که می توان برای آن مصداق های متعدد فرض کرد یعنی قابلیت داشتن مصداق متعدد دارد