الف) دو عددی که با ۹۵ متباین باشند:
دو عدد وقتی نسبت به هم متباین هستند که هیچ شمارنده مشترکی جز ۱ نداشته باشند. برای عدد ۹۵، شمارنده‌ها ۱، ۵، ۱۹، و ۹۵ هستند. بنابراین دو عددی که با ۹۵ متباین باشند می‌توانند ۳ و ۴ باشند، چرا که هیچ یک از این دو عدد با هیچ‌کدام از شمارنده‌های ۹۵ مشترکی ندارند.
ب) دو عددی که شمارنده‌های اول‌شان فقط ۲ و ۷ باشد:
اعدادی که تنها شمارنده‌های اول‌شان ۲ و ۷ هستند به صورت \(2^a \times 7^b\) بیان می‌شوند. مثال‌هایی از این اعداد عبارتند از: ۲، ۴ (۲×۲)، ۷، ۱۴ (۲×۷)، ۲۸ (۲×۲×۷)، و غیره.
ج) بررسی اول یا مرکب بودن عدد ۱۲۷:
برای تعیین اول یا مرکب بودن ۱۲۷، باید ببینیم آیا بر اعدادی غیر از ۱ و خودش قابل تقسیم است یا خیر. ۱۲۷ یک عدد اول است، زیرا بر هیچ‌یک از اعداد اول کمتر از ریشه مربعیش (مانند ۲، ۳، ۵، ۷، ۱۱) بخش‌پذیر نیست.
