بچه ها فرمول بیست. (از شدت هیجان لکه می‌دویدم) رو کنایه گرفتن. اما به نظرم من کنایه نداره. داره میگه از شدت هیجان جست و خیز کنان حرکت میکردم. الان باید کنایه بگیریم یا نه؟

کنایه هس

تو ستارگان درخشانم کنایه از هیجان زیاد و غلبه احساسات و بی تعادل شدن گرفته فک کنم خواسته بگه خیلی هیجان زده میشده اونو نشون بده به خاطر اون و این که لکه دویدن و انسان نمیتونه که مال اسبه به خاطر اون

به نظر من دلیل اینکه این عبارت رو کنایه گرفتن این نیست که دویدن خودش معنی دیگه‌ای داره دلیلش اینه که توی ادبیات، کنایه همیشه لازم نیست یه اصطلاح کاملاً ثابت باشه گاهی یه عبارت علاوه بر معنی ظاهریپیه مفهوم غیرمستقیم هم داره اینجا ظاهر جمله اینه که از شدت هیجان لُکه می‌دویدم ولی منظور اصلی نویسنده فقط دویدن نیست می‌خواد شدت هیجان و بی‌قراری شخصیت رو نشون بده یعنی این دویدنه نشونه‌ای از اون هیجان زیاد شده برا همین تو کتاب این عبارت رو کنایه از شور و هیجان و بی‌قراری زیاد گرفتن و باید داخل نهایی ها هم کنایه بگیریم

کنایه یعنی عبارتی که ظاهرش یک معنی دارد، اما منظور اصلی‌اش چیز دیگری است. نمی تونی این عبارت رو کنایه بگیری. در ضمن خیالت راحت تو امتحان نهایی غالباً کنایه نمی پرسن فقط عبارت های کنایه دار رو می دن میگن معنی کن.

لعنت بر فارسی انقد یه جاهایی تناقض دیدم این چند روز که دارم دیوونه میشم