در زمان های قدیم آب آشامیدنی را درون کوزه می ریختند و در آن را با درپوش حصیری یا پارچه ی ابریشمی می پوشاندند و سپس کوزه را درون ظرفی می گذاشتند تا با گذشت زمان آبی که درون کوزه بود به دیواره کوزه نفوذ می کرد و از آن خارج شده و درون ظرف بیرون ریخته می شد، با این کار آب تصفیه می شد.
با این کار آبی که در ظرف جمع شده بود بو و مزه ی درپوش و کوزه سفالی را می گرفت به همین خاطر مردم می گفتند “از کوزه همان برون تراود که در اوست
معرکه لطفا🌸