تلمیح بی ارادت رو تشبیه کرده به عاشقی که معشوقش رو نداره (شایدم طلارو نداره) پس تلمیح بی ارادت مشبه هستش و عاشق بی زر مشبه به ، رونده بی معرفت مانند مرغ بی پر هستش که رونده بی معرفت مشبه و مرغ بی پر مشبه به
۲ رو نمی‌دونم
۳ درواقع شوقش رو به شعله تشبیه کرده که شعله ور میشه ، پس شوق او مشبه هستش و شعله مشبه به و افزون ساز که کنایه از شعله ور شدنه وجه شبه هستش .
قسمت سوم بیت دوم، درواقع مرا خود انسانه که نوشته من را که تشبیه شده به آتش که وجه شبهشون باز شعله ور بودن و نمایان بودن در برابر ادمیانه
