این متن به ویژگیهای فرهنگی و زبان در دوره تیموریان پرداخته است. ویژگی بارز این دوره ورود کلمات ترکی و مغولی به زبان فارسی است که این تغییرات با سرعتی بسیار به زبان فارسی منتقل شده و به خصوص در مکاتبات اداری و کتابهایی مثل «محاکمه اللغتین» اثر امیرعلیشیر نوایی دیده میشود. همچنین تاکید بر آثار ادبی و کاستیهای فکری ناشی از سختیهای دوره است که به از بین رفتن اثرات علمی و کتابخانهها منجر شد. در نهایت، به مسائل عرفانی و دوری از شروح اصطلاحات پرداخته شده است.
در بخش فکری، تاثیرات منفی ناشی از این شرایط مثل سختی و نقصان در تحلیل علمی و کاستی کتابها بیان شده است. علت اصلی این موارد، شرایط سخت اجتماعی و فکری دوره عنوان شده است.