فصل دوم فارسی

در این سوال، مفهوم یکی از ابیات با بقیه ابیات متفاوت است. مفهوم کلی بیشتر ابیات درباره ستایش و حمد بی‌پایان خداوند به خاطر نعمت‌ها و رحمت‌های اوست. اما بیت زیر به موضوعی متفاوت اشاره دارد: حدّ من نیست ثنایت گفتن گوهر شکر عطایت سفنته این بیت به ناتوانی انسان در بیان کامل ستایش از خداوند و عظمت عطایای او اشاره می‌کند و بیان می‌کند که انسان نمی‌تواند به درستی شکر عطایای خداوند را ادا کند. در حالی که دیگر ابیات بر شکرگزاری و بی‌پایان بودن نعمت‌ها و صفات الهی تاکید دارند.