در بیتهای ذکر شده، فعل اسنادی به فعلهایی اطلاق میشود که به بخشی از فعل "بودن" مرتبط هستند و برای بیان حالت، وجود یا کیفیت چیزی به کار میروند.
در بیت "بود اما در میان ما نبود"، فعل "بود" تابعی از فعل اسنادی است که وجود یا حالتی را بیان میکند. همچنین "نبود" نیز فرم منفی این فعل است و نشاندهنده عدم وجود است.
در بیت بعدی "مهربان و ساده و زیبا نبود"، فعل "نبود" نیز به همین معنا عمل میکند و نشاندهنده عدم وجود و حالت ویژگیهای بیان شده است.
پس به طور کلی:
- "بود" یک فعل اسنادی است.
- "نبود" هم که شکل منفی آن است، به عنوان فعل اسنادی نیز حساب میشود.
در نتیجه هر دو ساختار در این بیتها شامل فعل اسنادی هستند.