اولین نعمتی که خداوند بزرگ به من عطا کرد، دوستی پدر و مادر بود و مهربانی آنها نسبت به من. وقتی که سن من به هفت سال رسید، من به یادگیری علاقه مند شدم. من نیز، همانطور که کمی دانش و علم یاد گرفتم و ارزش و اهمیت علم را درک کردم، با اشتیاق بسیار در تلاش برای یادگیری آن بودم بر مردم واجب است که در کسب علم تلاش کنند و درک و فهم آن را ارزشمند کنند، زیرا طلب علم از گرانبهاترین کار است و انسان تا زنده است، باید به دنبال علم و ادب و رفتار نیک باشد.علم نور اخلاق دل را روشن میکند و بیشتر کردن تجربه انسان را از نادانی و تباهی نجات میدهد. همانطور که نور خورشید روز را روشن میکند، علم نیز با با کار های خوب، به شکوه و زیبایی میرسد، زیرا میوه درخت دانش، عمل نیکوکارانه و کمک به دیگران است.
ممنون میشم معرکه بدی 🌻 نفر اول 🎊