بن در زبان فارسی به قسمتی از فعل گفته می‌شود که معنی اصلی فعل را منتقل می‌کند و معمولاً با تغییراتی همراه است. در زبان فارسی، بن معمولاً به سه نوع تقسیم می‌شود: بن مضارع، بن ماضی و بن امر.
برای مثال:
- بن ماضی: "نوشتن" - در اینجا "نوشت" بن ماضی است.
- بن مضارع: "می‌نویسم" - در اینجا "می‌نویس" بن مضارع است.
- بن امر: "نویس" - در اینجا "نویس" بن امر است.
به عنوان یک مثال دیگر، فعل "خواندن" را در نظر بگیرید:
- بن ماضی: خواند
- بن مضارع: می‌خواند
- بن امر: بخوان
بن‌ها در صرف فعل‌ها و تشکیل زمان‌های مختلف به کار می‌روند و کمک می‌کنند تا فعل‌ها به درستی در جملات استفاده شوند.
