همه ما انسان ها باید در طول زندگی از اعتماد های کورکورانه بپرهیزیم گاهی همان کسانی که با گوسفند گریه می کنند با گرگ گوسفند میخورند.
گاهی افرادی وارد زندگیمان شده و ادعای دوستی می کنند در حالی که رفتارشان با ما و اهدافشان بسیار متفاوت است.همیشه کسانی که ادعای دوستی کرده اند سوزناک ترین و عمیق ترین زخم هارا در دلمان ایجاد میکنند زیرا درد از درد دل هایمان و نقطه ضعف هایمان برای خود سلاحی خطرناک ساخته اند.گاهی نباید به آسانی اعتماد کرد .چیزی که در ظاهر انسان ها میبینیم با چیزی که پشت چشمهایشان پنهان شده است متفاوت است گاهی کسانی به ما نزدیک شده و ادعا میکنند دوستمان هستند و دوستمان دارند ما به سادگی به آنها اعتماد کرده و باقی مسیر زندگی را با او همسفر میشویم ولی وقتی به مقصد مورد نظر رسیدیم جز ویرانه ها و خرابی ها چیزی نمیبینیم اینجاست که با خودمان میگوییم من که به هوای سرسبزی آمده ام من که به هوای آبادانی آمده ام ولی دیگر پشیمانی سودی ندارد ما راهمان را با کسی ادامه دادیم که مارا زیر آواره ها تنها گذاشته است.
خوردن گول ظاهر ادمها شیرین ترین سم دنیاست سعی کنیم در برابر شیرینی این سم از خود