سلام.. صفت یه نشونه خیلی راحت داره (هردو کلمه [هم موصوف هم صفت] باید یکسان باشن یعنی یا حرکت های اخر کلمه یکی باشه یا هردو [ال] داشتن یا نداشتن یکی باشن)
*نکته:نباید یکی [ال] داشته باشه اون یکی نداشته باشه این صفت نیست*
مثال: لدى مريمَ وردةٌ جميلةٌ(مریم گل زیبا دارد)
در الوردةُ الجميلةُ هم موصوف هم صفت اخر کلمه ـٌ تنوین ضم داره پس صفته!
اما مضاف الیه اینشکلی نیست اگه کلمه قبلی [ال] داشته باشه کلمه دوم هیچوقت مضاف الیه نمیشه کلمه قبلی هر حرکتی داشت کلمه بعدی نباید اون حرکت رو بگیره
مثال:شَمَّتْ مريمُ وردةَ الحديقةِ:مریم گلِ باغ را بو کرد
در وَرْدَةُ الْحَدِيقَةِ کلمه وَرْدَةُ ضمه داره اما کلمه الْحَدِيقَةِ کسره داره و تو حرکت یکی نیستن.. درضمن الْحَدِيقَةِ [ال] داره اما وَرْدَةُ [ال] نداره پس قطعا مضاف الیه هست
هرچند تو ترجمه هم میتونی بفهمی
مضاف الیه : اسم + اسم [گلِ باغ]
صفت: اسم + صفت [گلِ زیبا]