لاله گوش (یا گوش بیرونی) نقش مهمی در شنیدن صداها دارد. این بخش از گوش، که به شکل یک کاسه بزرگ و خمیده است، به جمعآوری موجهای صوتی کمک میکند. وقتی صداهایی از محیط به سمت لاله گوش میآیند، لاله گوش این صداها را به طرف کانال گوش هدایت میکند.
بعد از این مرحله، صداها از طریق کانال گوش به پرده گوش میرسند. پرده گوش به نوسانات این صداها پاسخ میدهد و آنها را به نوساناتی که از طریق استخوانهای کوچک گوش (مانند چکشی، سندانی و اسمی) منتقل میشوند، تبدیل میکند. این فرآیند در نهایت به ما کمک میکند تا صداها را بشنویم و تشخیص دهیم.
بنابراین، لاله گوش نه تنها به جمعآوری صداها کمک میکند، بلکه در بهبود شنیدن ما نیز نقش دارد. هر چه شکل و اندازه لاله گوش متفاوت باشد، ممکن است بر نحوه شنیدن صداها تأثیر بگذارد.