حکایت سخن و آدابش این است که سخن درمیان سخن، به‌صورت عقلانی و با خردی از سر آگاهی و احترام، روشن و در خور تکریم و محترم است.
سخن، می‌تواند با سخران در یک گفتگو پربار واقع شود به‌طوری‌که هر طرف به نوبت، بدون تفرقه و تشویش، به‌صورت درست و عقلانی به بیان دیدگاه‌ها و آرای خود بپردازد.
وقتی کسی بین حرف دیگری میپرد باعث ناراحتی میشود وهیچ کس متوجه حرف هردوطرف نمی شود
