من دو تا سوال داشتم لطفا اونایی که دین اسلام رو کامل بلدن بگن 1::وقتی پیامبر علی و حسن و حسین و فاطمه رو اهل بیت معرفی کرده چجوری میشه همشون با اینکه علم کامل و عصمت از گناه داشتن همه به به جز فاطمه امام نشدن ؟؟؟ چه تفاوتی بینشون بوده ؟ قضیه تبعیض جنسی بوده یا چیز دیگه؟؟ چه دلیلی خدا تو قران برای اینکارش اورده که حتی یدونه از امامان موئنث نبودن؟؟ 2::دوم اینکه مگه نمیگن عصمت از گناه و علم کامل برای امام شدنه ....امام زمان چجوری تو ۵ سالگی این ویژگی رو داشته که به امامت رسیده؟؟؟اوکی خدا انتخاب

متاسفم ولی باید بگم این سوال خیلیاست حتی اونایی که ادعای مسلمونی زیاد میکنن ولی برا اینکه از جبهه خودشونو نیارن پایین بروز نمیدن و متاسف ترم چون هیچ کسی جواب اینو نمیدونه😂😂

خب من به سوالت جواب میدم ما توی دینمون ۱۲ امام داریم که این ۱۲ امام به دستور خدا و پیامبرش به امامت رسیدند توی یک آیه از سوره های قران اومده از برابری زن و مرد گفته که زن و مرد با هم برابرن و از اینطرف هم اومده از مقام بالای خانم ها گفته که خانم ها جایگاه و مقام بالایی دارن که تو دین های دیگه اینطوری نیست و قبل از اسلام زن هیچ مقامی نداشته دلیل اینکه ما امام خانم نداریم چند مورد هستش اولی ساختار اعتقادی(شیعه ۱۲ امامی) دومی شرایط تاریخی و فرهنگی زمان نزول اسلام سومی برداشت های فقهی از نقش های جنسیتی که این سه مورد مانع امامت خانم ها هستش اگه بازم سوالی داشتی درخدمتم🌸

در نگاه شیعه، اهل‌بیتِ پنج‌تن (پیامبر، علی، فاطمه، حسن، حسین) همگی معصوم و دارای مقام بسیار بالایی هستند، اما «امام شدن» فقط با داشتن عصمت و علم کافی نیست. امامت باید مستقیماً توسط خدا تعیین بشود. یعنی هر امامی حتماً معصوم و عالم است، اما هر معصومی الزاماً امام نیست. به همین دلیل حضرت زهرا با اینکه از نظر مقام معنوی خیلی بالاتر از خیلی از امامان است، نقش دیگری دارد؛ او «مادر ائمه»، «حجت بر ائمه» و ستون اصلی اهل‌بیت است، ولی امام به معنای «پیشوای سیاسی و دینیِ ظاهر» نیست. این موضوع از دید شیعه تبعیض ارزشی نیست؛ بلکه تفاوتِ نقش است. قرآن هم در مورد اینکه امام حتماً باید مرد باشد توضیح فلسفی نیاورده، فقط الگوهای رهبری پیامبران و امامان را مرد ذکر کرده، همان‌طور که مقام‌های بسیار بزرگی هم برای زنان معرفی کرده مثل مریم و آسیه. به‌عبارت دیگر، دلیل دقیقی بیان نشده و بخشی از این انتخاب‌ها «نصب الهی» است که جزئیاتش برای ما روشن نیست. اما درباره اینکه امام زمان چطور در پنج‌سالگی امام شده: شیعه معتقد است عصمت و علمِ امام «موهبتی الهی» است، نه چیزی که با سن و درس خواندن به‌دست بیاید. قرآن هم نمونه‌های «نبوتِ کودکی» دارد، مثل حضرت یحیی که در کودکی «حکم» و مقام نبوت گرفت، و حضرت عیسی که در گهواره گفت خدا او را پیامبر قرار داده. پس همان‌طور که نبوت در کودکی ممکن است، امامت هم می‌تواند باشد. در ضمن، عند شیعه «امام بودن» یعنی حجت الهی بودن؛ اما «اداره عملی جامعه» لزوماً با خود شخص امام نیست. در دوران امام جواد و امام هادی هم که بچه بودند، بزرگان و وکلا زیر نظر امام امور را می‌چرخاندند. درباره امام زمان هم خیلی زود غیبت شروع شد و نقش ظاهری و حکومتی مطرح نبود. بنابراین از نگاه شیعه، کودکیِ امام مانعی برای مقام امامت نیست چون اصلِ علم و عصمت را خدا به او می‌دهد.