دریا ها این بیکران عمیق حیات و زن در زمین هستند که آرامش و
توفان را در دلشان جا دادند. آن هنگام که از امواج پر هیاهوی خویش سر برآسمان می برند در اندیشه خروشان خویش به چه می اندیشند و آن زمان که در آغوش باد
آسوده خوابیده اند به کدام آرزو آرامش دارند
دریاها این آبی سخاوتمند و صبور و ساده در بستر مهربانی خویش چه سفره هایی
که در خانه مردمان دنیا گسترده است و از دست گشایش و لطفش چه جان ها که
جلوه یافته اند
دریا چراغ امید و آرزو های مرمی است که به زندگی ایمان دارند.
دریا این عظمت بی دریغ و بی انتها که در نهان وجود خویش، مظهر ارامش آبادی است
نشانه بالندگی و زندگی و بشارت دهنده چشمانی است که در آینه عظمت دریا خدا را دیده اند