این شعر قصه درخت سپیدار رو تعریف میکنه که از جور تبر واره هیزم شکن و نجار،دیگر هیچ شاخ و برگی براش باقی نمونده. درخت از این وضعیت گلایه میکنه، ولی تبر بخش میگه که دلیل این اتفاق، همین فصل برداشت و پر باری خودت بوده که باعث شده مورد طمع واسیل قرار بگیری
مفهوم شعر:یعنی آنکه گاهی اوقات خوبی ها و بارور بودن ما میتونه باعث جلب توجه و حتی اسیب از جانب دیگران بشه