درس «فردوسی، فرزند ایران» درباره‌ی زندگی شاعر بزرگ ایرانی، ابوالقاسم فردوسی است. او در شهر توس به دنیا آمد و از کودکی به داستان‌های قدیمی ایران علاقه داشت.
فردوسی سال‌های زیادی زحمت کشید تا کتاب ارزشمند شاهنامه را بنویسد. او نزدیک به سی سال تلاش کرد تا داستان‌های پهلوانان و پادشاهان ایران را در این کتاب جمع‌آوری کند. فردوسی با سرودن شاهنامه، زبان فارسی را زنده نگه داشت و باعث شد فرهنگ و تاریخ ایران فراموش نشود.
در این درس می‌آموزیم که فردوسی مردی مهربان، وطن‌دوست و سخت‌کوش بود. او با وجود سختی‌های زیاد، دست از تلاش برنداشت و کاری بزرگ برای کشورش انجام داد.
پیام این درس این است که ما باید کشور و زبان خود را دوست داشته باشیم و برای پیشرفت آن تلاش کنیم.
