درود با سَمِعَ ۱۴ تا صیغه را صرف کنید ( ماضی و مضارع ) منفی باشه معرکه میدممممم

ردیف ضمیر صیغه ماضی (گذشته) مضارع (حال/آینده) ۱ هُوَ مفرد مذکر غایب سَمِعَ یَسْمَعُ ۲ هُما مثنی مذکر غایب سَمِعَا یَسْمَعَانِ ۳ هُم جمع مذکر غایب سَمِعُوا یَسْمَعُونَ ۴ هِیَ مفرد مؤنث غایب سَمِعَتْ تَسْمَعُ ۵ هُما مثنی مؤنث غایب سَمِعَتَا تَسْمَعَانِ ۶ هُنَّ جمع مؤنث غایب سَمِعْنَ یَسْمَعْنَ ۷ أنْتَ مفرد مذکر مخاطب سَمِعْتَ تَسْمَعُ ۸ أنْتُما مثنی مذکر مخاطب سَمِعْتُمَا تَسْمَعَانِ ۹ أنْتُم جمع مذکر مخاطب سَمِعْتُمْ تَسْمَعُونَ ۱۰ أنْتِ مفرد مؤنث مخاطب سَمِعْتِ تَسْمَعِینَ ۱۱ أنْتُما مثنی مؤنث مخاطب سَمِعْتُمَا تَسْمَعَانِ ۱۲ أنْتُنَّ جمع مؤنث مخاطب سَمِعْتُنَّ تَسْمَعْنَ ۱۳ أنا متکلم وحده سَمِعْتُ أسْمَعُ ۱۴ نَحنُ متکلم مع الغیر سَمِعْنَا نَسْمَعُ

۱. صرف فعل ماضی ((سَمِعَ)) هُوَ سَمِعَ (او (مذکر) شنید) هُما سَمِعا (آن دو (مذکر) شنیدند) هُم سَمِعوا (آن‌ها (مذکر) شنیدند) هِيَ سَمِعَتْ (او (مؤنث) شنید) هُم اسَمِعَتا (آن دو (مؤنث) شنیدند) هُنَّ سَمِعْنَ (آن‌ها (مؤنث) شنیدند) أَنْتَ سَمِعْتَ (تو (مذکر) شنیدی) أَنْتُما سَمِعْتُما (شما دو نفر شنیدید) أَنْتُ مسَمِعْتُم (شما (مذکر) شنیدید) أَنْتِ سَمِعْتِ (تو (مؤنث) شنیدی) أَنْتُما سَمِعْتُما (شما دو نفر شنیدید) أَنْتُنَّ سَمِعْتُنَّ (شما (مؤنث) شنیدید) أَنا سَمِعتُ (من شنیدم) نَحْنُ سَمِعنا (ما شنیدیم) ۲. صرف فعل مضارع «يَسْمَعُ» هُوَ يَسْمَعُ (او (مذکر) می‌شنود) هُما يَسْمَعانِ (آن دو (مذکر) می‌شنوند) هُم يَسْمَعونَ (آن‌ها (مذکر) می‌شنوند) هِيَ تَسْمَعُ (او (مؤنث) می‌شنود) هُما تَسْمَعانِ (آن دو (مؤنث) می‌شنوند) هُنَّ يَسْمَعْنَ (آن‌ها (مؤنث) می‌شنوند) أَنْتَ تَسْمَعُ (تو (مذکر) می‌شنوی) أَنْتُما تَسْمَعانِ (شما دو نفر می‌شنوید) أَنْتُم تَسْمَعونَ (شما (مذکر) می‌شنوید) أَنْتِ تَسْمَعينَ (تو (مؤنث) می‌شنوی) أَنْتُما تَسْمَعانِ (شما دو نفر می‌شنوید) أَنْتُنَّ تَسْمَعْنَ (شما (مؤنث) می‌شنوید) أَنا أَسْمَعُ (من می‌شنوم) نَحْنُ نَسْمَعُ (ما می‌شنویم) بفرما 📚