لحظه ها مانند گذر ابر در حال تمام شدن است . زندگی مانند فوتبالی است که بعضی ها آن را جدی میگیرند و از لحظه اول در حال تلاش هستند ولی بعضی ها آن را جدی نمیگیرند و آخر هم بازی تمام میشود و آن ها هیچ کاری نکرده اند.خداوند هم برای همچین کسایی در کتاب مقدسش گفته :هنگامی که مرگ یکی از آنها فرا می رسد، می گوید پروردگارا؛مرا [به دنیا] برگردان شاید ، کار های شایسته ای را که ترک کرده بودم به جای آورم. هرگز؛[چنین بازگشتی در کار نیست] این سخنی است که او به زبان می گوید [ و اگر بازگردد ، کارش همچون گذشته است ]! امام علی (ع) هم در این باره می فرمایند :فرصت ها مانند ابر ها میگذرند، پس فرصت های خوب را غنیمت شمردید. حالا چه چیز هایباعت میشود که انسان عمر خود را هدر دهد؟ 1⃣مورد بیحالی تنبلی :انسان هایی که ورزش نمی کنند و در کار های خود برنامه ندارند بی حوصله و بی حال هستند و کلی از وقت خود را هدر میدهند.2⃣امروز و فردا کردن: بعضی ها برای زندگی خود برنامه ای ندارن و کار هایشان را طبق نظمی انجام نمی دهند و همه اش امروز و فردا میکنند و هیچ وقت هم آن فردا نمی آید.3⃣بی توجهی به اولیت ها :اگر انسان در کارش اولیت بندی نداشته باشد احساس میکند که وقت کمی دارد و نمی تواند همه ی کارهایش را به درستی انجام دهد4⃣معاشرت با افراد بی نظم :اگر با کسی که در کار هایشان نظم ندارد معاشرت کنیم ما هم کم کم شبیه او میشویم. ولی فقط نعمت عمر و زندگی برای خوشبختی ما در این دنیا و آن دنیا کافی نیست. یکی از نعمت هایی که مارا از گیاهان و حیوانات تفاوت میدهد نعمت اندیشیدن است .انسان میتواند با تفکر در زندگی موفق باشد و با کمک از پیامبران الهی بهترین راه را برای رستگاری انتخاب کند.تفکر در نشانه های خداوند هم خیلی مهم است .پیامبر اکرم در این باره می فرمایند:ساعتی تفکر (در نشانه های خداوند)،از ساعت های طولانی عبادک کردن [بدون. تفکر ]برتر است. البته متاسفانه انسان هایی هم هستند که از این نعمت برخورد هستند ولی استفاده ای نمیکنند خداوند آنها را از چهارپایان هم گمراه تر و بد ترین موجودات دانسته .امام علی می فرماید :تفکر انسان را به سوی نیکی و عمل به آن فرا میخواند. اگر انسان بیندیشد که تمام کار هایش را خداوند میبیند و نعمت عمر یک بار فقط نیاس می تواند به درستی زندگی کند ور گرنه فقط حسرت میخورد