ویژگی حالت چشم هنگام بادقت نگاه کردن به یک چیز. ۲. (قید) [مجاز] با حالت فرومانده از حیرت و شگفتی؛ باسرگشتگی؛ باحیرت: ♦ ملک در سخن گفتنش خیره ماند
معرکه
۱ دعبل که بود؟
۲ چرا امان رضا از زادگاهش به خراسان کشاند؟
۳ مرقد امام رضا کجاست ؟
۴ حاکم زمان امام رضا که بود؟
۵ از القاب امام رضا چه بود؟
مهم ترینش اینه
معرکهه
