یه نتیجه گیری با موضوع کوچ عشایر بگید.

آری!آنکس که همگام با طلوع سرخینْ جامه ی خورشید، آسمان دل و جان خویش را به ستاره ی امید مزین میکند و وصال هدف، پای برهنه اش را مشوقی میشود تا در گرما جان سوز کوه و بیابان، زنگوله چهار پایان را با هِی هِی خود در هم آمیزد، زندگانی را در چهارچوب سر که نه، در اقیانوس وسیع قلب خویش ادراک کرده است.پس تو نیز اگر میخواهی سر بر بالین ادراک و آگاهی گذاری و عشق را دعوت به مهمانخوانه روح خود کنی، برخیز! راهی طولانی تو را به سوی خود فرا میخواند... پ. ن یکم بیشتر از یه بند شد ولی حالا😂