سلام وقت بخیر ارغوان حاضر ......
چند نفر دیگه هم بعد من حضور زدن بنظر من اگه تو کلاس بودیم خیلی خوش میگزشت من دوستم داشتیم راجب سیما که دماغشو عمل کرده حرف میزدیمو به معلم گوش نمیدادیم یا آنقدر سوالامو کش میدادیم که معلم امتحان نگیره وای زنگ تفریحا که دیگه محشر بود یه اکیپ مابودو یه مدرسه ولی چه میشه کرد حالا که مجبوریم مجازی بخونیم حسمیکنم پشت قوطی های شیشه ای گیر افتادیم که تا صدامون بهم برسه مزش میره دیگه دلمون نمیخواد حرف بزنیم یا همش باید روین شیشه ها واسه رسیدن صدامون بهم بکوبیم خیلی ها فکر میکنن اگه سریع تر روایت شیشه ها بکوبند باکلاسه مثلا که خوب تایپ میکنن ولی بنظرمن خیلی کار چرتیه این رو شیشه کوبیدنا منو یاد دلتنگیم برا مدرسه میندازه واینکه دیگه نمیشه امتحانو پیچوند یا چیزی از درس فهمید هدف کلاس های مجازی آموزشه نه امتحان هایی که همشون از چت چی پی تی جوابشون میاد هدفش جوابای دانش آموزه نه مامانو باباش خلاصه که اگه ازم بپرسن کلاس مجازی چیست یه کلمه میگم
چیز خوبی نیست