ساختمان واژه "بیابان" به شکل زیر است:
1. **ماده‌ی اصلی**: واژه "بیابان" یک نام است و به معنای منطقه‌ای خشک و بی‌آب و علف است.
2. **اجزا**: این واژه به دو بخش تقسیم می‌شود:
- **"بی"**: پسوندی است که به معنای "عدم" یا "نبود" می‌باشد.
- **"آب"**: این قسمت به معنای آب است.
- **"ان"**: پسوند جمع ساز است که در اینجا به معنای "مکان" یا "محل" است.
بنابراین، بیابان به معنای "مکانی بی‌آب" یا "محل فاقد آب" می‌باشد. به عبارت دیگر، واژه "بیابان" از ترکیب "بی" و "آب" به‌وجود آمده و نشان‌دهنده‌ی منطقه‌ای است که آب کافی برای حیات گیاهان و جانداران در آن وجود ندارد.
