سلام
بخش ها رو نشون دادم تا به مشکل برنخوری. عزیزم معرکه هم نمیخوام .و این رو هم بگم علائم نگارشی هم رعایت شده
بخش آغازین
شب که فرا میرسد، آسمان آرامآرام چهرهی آرام و رازآلود خود را آشکار میکند. سکوت دلنشین شب و خنکای نسیم، آدم را به تماشای آسمان دعوت میکند. گویی پردهای بزرگ و تیره در بالای سرمان کشیده شده و بر روی آن، هزاران چراغ کوچک و درخشان روشن شده است.
بخش میانی
وقتی به آسمان شب نگاه میکنم، احساس میکنم وارد دنیایی بیپایان شدهام. ماه در میان ستارگان مانند نگینی نقرهای میدرخشد و مسیر تاریک شب را روشن میکند. ستارهها چشمکزنان میتابند و هر کدام داستانی برای گفتن دارند. بعضی از آنها نزدیکتر و پرنورترند و بعضی دیگر در دوردستها آرام میلرزند.
گاهی ابرهای نازک از مقابل ماه میگذرند و سایهای خیالانگیز بر زمین میاندازند. در چنین لحظههایی، آسمان شب برایم مانند کتابی است پر از حکایتهای کهن؛ کتابی که هر بار با دیدنش، حس تازگی و آرامش پیدا میکنم. قدم زدن زیر نور کمرنگ ماه و تماشای ستارهها، خستگی روز را از ذهنم پاک میکند و آرامشی دلپذیر در دلم مینشاند.
بخش پایانی
آسمان شب برای من تنها گسترهای پر از ستاره نیست؛ بلکه دنیایی از زیبایی، آرامش و امید است. هر بار که به آن نگاه میکنم، یادم میافتد که جهان چقدر بزرگ و شگفتانگیز است. شاید به همین دلیل است که تماشای آسمان شب همیشه مرا به فکر وامیدارد و حس خوبی در دلم ایجاد میکند. آسمان شب، همیشه و در هر فصل، برایم الهامبخش و دوستداشتنی است.
-