فرق اصلی های اصلی اینجورین که
۱. فرق معنایی (کاربرد)
لِ جازمه (لام امر): برای دستور دادن میاد؛ یعنی «باید» انجام بده
لِ ناصبه (لام تعلیل): برای علت و دلیل میاد؛ یعنی «برای اینکه، تا».
۲. فرق ظاهری (تشخیص در جمله)
لِ جازمه: فعل بعدش رو مجزوم میکنه (آخر فعل رو ساکن یا حذف میکنه)
لِ ناصبه: فعل بعدش رو منصوب میکنه (آخر فعل رو فتحه یا نصب میده).
مثال برای لِ جازمه (دستور):
لیَکتُبْ (باید بنویسد) د فعل یکتبْ ساکن شده (مجزوم).
مثال برای لِ ناصبه (علت):
لِیَکتُبَ (تا بنویسد) : فعل یکتبَ فتحه گرفته (منصوب).
معنی جمله رو نگاه کن. اگه جمله یه دستور یا اجازه بود، جازمهست. اگه داشت علت یه کاری رو توضیح میداد، ناصبهست. حرکت آخر فعل هم کمکت میکنه.
