آهای سکوت تو شب های من… دلیل روشن بودن شمع های شهر! خندم تویی تویی اشکای من فقط ببخش اگه گاهی میخوام تنها بشم منی که آرزو هام افتاده از سرم… دارم فحش میخورم از وجدان مسخرم! تیکه پاره تر از این گل های پرپرم تو کدوم از این گلایی رز لاله نسترن… صدات از صدای حنجرست چشمات زیباترین استاد منطقست… صدام زیر غمت افتاده از نفس… کسی که منو بفهمه استاد فلسفست!